စက္ဝုိင္း -- မစႏၵာ
“ ပဲၿပဳတ္ တဆယ္သားလည္း တစ္က်ပ္ခြဲ ၿဖစ္ေနၿပီေနာ္..”
“ ၾကာပါၿပီ အစ္မရယ္ ”
“ ဟုိးအရင္တုန္းက ငါးမူးရယ္ ”
“ အရင္ကေစ်း လာမေၿပာနဲ႔ အစ္မေရ ၊ ကြ်န္မတုိ႔ ဝယ္ရတာကလည္း အရင္ေစ်းမဟုတ္ဘူး။ တစ္ၿပည္ကုိ ႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္က်ပ္ေပးရတယ္။ ၿပဳတ္လုိက္ရင္ ႏွစ္ပိသာခြဲပဲ ရတာ...”
“ အေကာင္လုိက္ ေလးက်ပ္ ၊ အၿခမ္း ေလးက်ပ္ခြဲ ”
“ ၾကက္ေစ်းကလည္း ၾကီးလုိက္တာဟယ္ ၊ တစ္ပိသာ ေလးဆယ္ ၊ ေလးဆယ့္ငါးက်ပ္ တဲ့။ ငါ့ေယာက္်ား မဟာစာေရးဆရာၾကီးရဲ႔ တစ္လလုံးရတဲ့ လစာက ၾကက္ ငါးပိသာ ဖုိးေလာက္ပဲ ရွိပါလားဟဲ့ ”
“ ဒိေလာက္မွ မေရာင္းရင္လည္း မကုိက္ဘူး အစ္မရဲ႔ ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ယူရတာက သုံးဆယ့္ရွစ္က်ပ္ေစ်း ”
“ တစ္ဆယ္သား တစ္က်ပ္ခြဲ ညီမေလးေရ ၊ အစိတ္သား ယူရင္ေတာ့ သုံးက်ပ္ခြဲနဲ႔ယူ အင္းခရမ္းေတြကြဲ႔။ အသားသိပ္မ်ားတယ္ သိပ္ခ်ိဳတယ္ ”
“ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကလည္း အခုထိ မေပါဘူးေနာ္။ ခါတုိင္း ဒီခ်ိန္ဆုိ ေပါလွၿပီ ”
“ ေၾသာ္ အစ္မတုိ႔ ယူရတာကလည္း ခါတုိင္းလုိ မဟုတ္ဘူး ငါ့ညီမရဲ႔။ အခုေစ်းက တစ္ေသတၱာကုိ တစ္ရာ့သုံးဆယ္ ၊ ဒါေတာင္ မနည္း လုယက္ၿပီး ယူရတာ ”
“ အေဒၚေရ ေဟာဒီမွာ ငရုတ္သီးစိမ္း တစ္ပုံယူလုိက္ၿပီေနာ္။ ပုိက္ဆံကုိ ပစ္ေပးလိုက္မယ္ ။ ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့ ”
“ ငရုတ္သီးစိမ္း တစ္ပုံကုိ ငါးမူး။ တစ္မတ္ မဟုတ္ဘူး ”
“ ေဟာေတာ္ ဒါေလးတစ္ပုံကုိ ငါးမူး ဟုတ္လား ”
“ ဟုတ္တယ္ ငါးမူးပဲ။ တစ္မတ္ဖုိး ေရာင္းလုိ႔ မကုိက္ေတာ့ဘူး။ ကုန္အဝင္ ကကုိ နည္းေနလုိ႔ ”
“ ေၾသာ္ ”
“ ဟင္ ၾကက္သြန္က အသစ္လည္းၿဖစ္ ေသးလည္းေသး ဒါေတာင္ ဆယ့္ေလးက်ပ္ေစ်း ဟုတ္လား ”
“ ဟုတ္တယ္ ဟုိဘက္ နည္းနည္းၾကီးတာက ဆယ့္ေၿခာက္က်ပ္ ”
“ စိတ္ညစ္လုိက္တာ ”
“ စိတ္မညစ္ပါနဲ႔ဟယ္ ငါတုိ႔လည္းေရာင္းရတာ စိတ္ညစ္တာပဲ။ ငါတုိ႔ ဝယ္ရတာကုိက ေစ်းၾကီးေနတာ ”
“ အင္း ”
--------- -------- -------- ---------
“ ဟယ္ နင္ကလည္း လုပ္ေတာ့မယ္။ တစ္ရာကုိ ႏွစ္က်ပ္လုိ႔ ။ ဟုိတစ္ခါ ငါဝယ္တုန္းက ငါးမူး ရယ္ ”
“ ငါးမူးမေရာင္းႏုိင္တာ ၾကာပါၿပီ အန္တီရယ္ ”
“ ငါက ၿခံထဲ ေက်ာ္ဝင္တဲ့ ေခြးကုိ ပစ္ခ်င္လုိ႔သာ ဝယ္ရတာ။ နင့္ေလာက္စာလုံးကလည္း ေစ်းက တတ္ၿပီးရင္း တတ္ရင္း ”
“ ဒါကေတာ့ သူမ်ားနည္းတူေပါ့ ခင္ဗ်ာ ”
“ အံမာ .. ဘာ သူမ်ားနည္းတူလဲ။ နင္က ရႊ႔ံ တစ္ၿပည္ ဘယ္ႏွစ္က်ပ္နဲ႔ ဝယ္ေနရလုိ႔လဲ။ ကုန္တင္ကားေတြ အေရာက္နည္းေနလုိ႔ ပစၥည္းမရွိလုိ႔လား။ ၾကက္သြန္လုိ ရႊံ႔သစ္ မေပၚေသးလုိ႔ ရႊံ႔ေဟာင္းက ေစ်းၾကီးေနတာလား။ နင္ရႊံ႔ခင္း ကေရာ မိုးဖ်က္လို႔ ပ်က္သြားသလား ႏွင္းခါးရုိက္လုိ႔ ေသသြားသလား ”
“ မဟုတ္ပါဘူး ခင္ဗ်ာ ”
“ ကဲ ဒါၿဖင့္ နင္ရႊံ႔က ဘာၿဖစ္လုိ႔ ေစ်းတတ္ေနရတာလဲ ေၿပာစမ္းပါဦး ”
“ ရႊံ႔ ကေတာ့ ေစ်းမတတ္ပါဘူးဗ်ာ
ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ဆာရင္ ရႊံ႔ ကုိ ကုိက္စားလုိ႔မွ မရတာ အန္တီရယ္ ”
“ အဲ.. ”
မစႏၵာ
၁၉၈၇
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg){kind=link}